nittaya's profile+*¨^¨*+ ¥ ª í Ð ë € +*¨...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
January 18 ห่างหายไปนาน....น....น...นห่างหายไปนานเลยเรา
ไม่ได้ทิ้งเมล์ลนี้ซักกะหน่อย แต่มะค่อยได้อัพเท่านั้นเอง ไหน ๆ วันนี้กะมาล่ะ ขอซักหน่อยนะ I'l2ok Noi & l3 Pung
ultraman_*hug*hug*______*hug*hug*_______ จุ๊ฟ จุ๊ฟ August 15 ขอโทษ..ไม่เจียม
....¤¸¸.•´¯`•.¸•..>>-- ขอโทษ ไม่เจียม <<..•.¸¸•´¯`•.¸¸¤...
ขอโทษจริงๆ ที่ใจไม่เจียม รสชาติน้ำตามันขมแค่ไหน คนไม่เจียมรู้สึกแล้วเธอ ขอโทษที่ไปรักเธอ ขอบคุณทึ่สอนให้รู้ว่าฉันไม่คู่ควร
แต่โทษตัวเองมากกว่า ไม่รู้หรือว่าไปแคร์ความรักอย่างเดียวไม่พอ แต่วันนี้ท้อ คงเดินต่อไปไม่ไหว
  ลืมเธอไม่ลงซักที....
(พยายามอีกครั้งนะเรา....สักวันคงลืม เหมือนที่เค้าลืมเรา)
July 10 ไม่เข้าใจ..
เพราะเธอหลายใจ...หรือเพราะอะไร...เรื่องของเรามันถึงจบอย่างนี้
"ปลายทาง"
ปลายทางที่ฉันรอเธอ ที่สุดก็จบตรงนี้ ไปดีเถอะนะคนดี ไม่ต้องคิดอะไร
เข้าใจว่าวันเวลา มันทำให้คนเปลี่ยนไป แต่ฉันก็คงไม่คิดโทษใครอยู่แล้ว อย่าห่วงเลย ขอบใจเธอที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี เวลาทุกวินาที ต่อไปคงหมดความหมาย จะเร็วจะช้ายังไง เธอก็คงไม่มา เมื่อมันไม่เหลืออะไร เมื่อเธอไม่กลับมาหา ฉันก็คงต้องใช้เวลาที่เหลือ เพื่อลืมเธอ ขอบใจเธอที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี คนเราต่อให้รักเพียงใด จะรักแทบเป็นแทบตายก็คงไม่สำคัญ ปลายทางเราต้องแยกจากกัน ไม่เหมือนอย่างฝัน ขอบใจเธอที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ เมื่อไม่เหลือคนที่ให้รอ ในเมื่อเธอไม่กลับคืนมา ฉันก็ไม่ควรเฝ้ารอ จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี เรากะยังมีค่าในสายตาคนอื่น....!!!!~ ช่วงเวลาเหงา ๆ !!
July 08 สุดท้ายขอทิ้งทวน....
June 14 เจ็บที่สุด..ไม่คิดว่าจะเจอผิดที่เราเอง...ที่อยากไปเจอเค้า
และแล้วเป็นไงบ้างล่ะ เห็นภาพบาดตา บาดใจ เห็นเค้า 2 คนไปด้วยกัน
ไหนตอนแรกบอกว่าวันนี้จะไปกับเพื่อนไง แต่ทำไม...ไปกับแม็ก
ชาไปทั้งตัว มึนไปหมด ทำไรไม่ถูกแล้ว
รู้มั๊ยว่าสิ่งที่คุณทำ มันทำให้อีกคนหนึ่งเหมือนตายทั้งเป็น
ทรมานนะการที่ต้องทนเห็นคนที่เรารักไปรักกับคนอื่น เจ็บที่สุด ทรมานที่สุด
เลิกกันไปแล้ว คุณมีคนอื่น มีคนให้คุณคุยด้วย มีคนให้คิดถึง มีคนคอยรับฟังปัญหาของคุณทุกอย่าง
อีกไม่นานคุณก็ลืมเรื่องราวของเราทั้งหมด (หรือว่าตอนนี้ก็ลืมแล้ว)
แต่สำหรับคนที่ถูกทิ้ง แน่นอนเวลา ณ ตอนนี้มันเป็นช่วงเวลาที่แสนจะโหดร้าย
เวลาเดินช้าเหลือเกิน.......
ต้องอยู่คนเดียว เดินคนเดียว ทำอะไรคนเดียว นอนคนเดียว
ไม่มีใครคอยห่วงใย ไม่มีใครให้คุยด้วย ไม่มีใครคอยรับฟังหรือช่วยเหลือเวลามีปัญหา
"อย่างที่เค้าว่า เวลาของคนสองคนย่อมไม่เท่ากัน"
การดำเนินชีวิตที่ต่างกัน (คนละขั้วเลย)
คนนึงมีความสุข อีกคนนึงก็ทุกข์สุด ๆ
เมื่อไหร่กันนะที่เราจะทำใจได้ ลืมเค้าได้ซักที แต่ตอนนี้บอกได้เลยว่า "ลืมเธอไม่ลง"
"ไม่โกรธ ไม่เกลืยด คุณเลยซักนิด เท่าที่มีตอนนี้คือ ^^รัก^^ รักคุณเหมือนเดิม"
แม้ว่าสถานะของเราไม่เหมือนเดิม
*****
สุดท้ายล่ะ ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วย รักใครก็อย่าลืมรักตัวเองให้มากกว่า (ไม่งั้นคุณจะเจ็บเหมือนที่พี่ที่กำลังเป็นอยู่)
ยังรัก ยังห่วง และหวังดีกับดาวเสมอนะ
......คนที่ถูกลืม คนนี้ก็มีหัวใจ
เจ็บได้...ร้องไห้เป็น... June 13 สุดท้ายปลายทางความรัก.....เป็นไปได้ถึงเพียงนี้ ในวินาทีที่เธอบอกลาฉัน น้ำตาก็ไหลออกมาแทบไม่ทัน หรือนั้นเรียกว่า..ความรัก
****** " นี่แหละนะหัวใจคน ...มีฝ่ายดิ้นรนก็ต้องมีฝ่ายคงมั่น แล้วมันจะแปลกอะไรสำหรับใจเธอกับฉัน " " ถ้าตลอดมาฉันจะเห็นเธอเป็นคนสำคัญ...แล้วเธอจะไม่เห็นความสำคัญของฉันเลย เฮ้อออ !!!! อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ ทุกเวลา ทุก ๆ วัน
บางทีมันก็เกิดเร็วจนเราตั้งตัวแทบไม่ทันเหมือนกัน
เอาอะไรกับโลกใบกลม ๆ ทีมันหมุนตลอดเวลาเล่า
หมดแล้วกับช่วงเวลาแห่งความสุข จะว่าไปก็เพิ่งครบรอบ 5 เดือนมาแหมบ ๆ
ยังไม่ทันผ่านคืนวันอันสุดแสนจะสดชื่นเลย
วันที่จ็บที่สุดก็มาถึง วันที่ 13 มิถุนาย 2550 เป็นวันที่ดาวส่งข้อความมาบอกว่าเราว่า
"เราเป็นพี่น้องกันนะ"
  รวมเวลาทั้งหมด 155 วัน
กับมาอยู่กับตัวเองอีกครั้ง ทำอะไรคนเดียว ไปเที่ยวคนเดียว ดูหนังคนเดียว กินข้าวคนเดียว คุยกับตัวเอง
นอนคนเดียว...ช่วงเวลาตอนกลางคืนทำไมมันช่างยาวนานเหลือเกิน
"ไม่อยากนอนคนเดียว"
หลับตานอนบนเตียงฟังเสียงหัวใจสะท้อน
อยากให้ใครบางคนมานอนใกล้กันเหมือนคืนวันเก่า ๆ
เค้าคงไม่มาอีกแล้ว
"ค่ำคืนนี้ฉันเหงาเหลือเกิน แทนทนไม่ไหว"
"อยากให้ใครบางคนมานอนใกล้กันเหมือนคืนวันเก่า ๆ "
หึหึ อยากร้องโว๊ย ทำไมมันต้องเกิดขึ้นกับกุด้วยว่ะ เร็วชิบหายเลยตั้งตัวไม่ทัน
แม่ง อยากเมาโว๊ย (ต้องทำใจ) เช้าต้องไปสอนเด็ก
ไม่ดี ๆ เป็นแบบอย่างที่ไม่ดี
"น้ำตาตกใน"
เมื่อไหร่จะลืมเค้าได้ซัก จากคนรักกัน กลายเป็นแค่คนรู้จัก "พี่น้อง"
......ทรมาน.....
จบ จาก เจ็บ จำ(ไม่เคยเลย)
"อ้อมกอดที่ว่างเปล่า"
สุดท้ายอยากบอกว่า
ยังรักและหวังดีกับคุณเสมอ แม้วันนี้ทุกอย่างมันจะไม่เหมือนเดิม
ดูแลตัวเองดี ๆ นะ อย่ารักใครมากกว่ารักตัวเองล่ะ (ไม่อยากให้เจ็บเหมือนโอ๋ตอนนี้)
June 08 ไป - ไป...มา - มา กะคบรอบละวันนี้เป็นวันที่ 8 มิถุนายน
หุหุ ครบรอบอีกแย้ววววว สำหรับเรากับเจ้าปังคุงน้อยที่คบกันมา
5 เดือน ที่แสนจะดุเด็ด เผ็ด มันส์
หนุกหนาน สวีทหวาน กวนตีน แถมพ่วงด้วยความเศร้า..เคล้าน้ำตา (เวลาทะเลาะกัน)
 May 25 ครึ่งเดือนกับชีวิตครู...(กรู)เหนื่อยเหลือเกิน.....กับคำว่าครู
เพิ่งรู้เหมือนกันนะว่าเมื่อก่อนที่เราดื้อกับครูไว้....ครูเค้าเหนื่อยกับเราขนาดไหน ??
สำนึกมีเมื่อเจอกับตัว
จะว่าไปกะครึ่งเดือนละที่เป็นครู ร.ร. บางปะอิน "ราชานุเคราะห์ ๑"
เฮ้อ ไอ้เด็กพวกนี้ก็แปลก อยู่ตั้ง ม.๓ มันยังปิด เปิด คอมพิวเตอร์ไม่เป็นเลย (บางคนนะ)
สอนไปก็ขำมันไป แต่ที่สำคัญที่สุดเราจะทำยังไงให้ทุกคนเข้าใจ
เด็กแต่ละคนพื้นฐานไม่เท่ากันเลย (สุดแสนจะเหนื่อยหน่ายใจ)
จันทร์ ถึง ศุกร์ เป็นคุณครูสอนเด็ก
เสาร์ กับ อาทิตย์ เรากะเป็นนักศึกษา ม. ราชภัฏสวนดุสิตอีก
ตั้ง ๘ เดือนกว่าจะจบ (อดทนอีกนิดนะ)
อื้มมมม นึกขึ้นได้ยังมิได้ทำรายงานส่งอาจารย์เลย ไปดีกว่า ว่าง ๆ จะมาอัพใหม่
 May 03 ชีวิตหนอ...ชีวิต..ฝนตกแต่เช้าเลย..ไม่ใช่ซิแม่งมันตกทั้งวันทั้งคืนต่างหาก
วันนี้ตื่นแต่เช้า เพราะดาวปฐมนิเทศ
เหมือนวันนี้มันรู้สึกห่าง ๆ กันยังไงกะไม่รู้ (ในความรู้สึก)
เหมือนยิ่งนานวันก็ยิ่งห่างกัน ยิ่งเราออกงานจากโรงเรียนแล้วด้วย
คงไม่นานเกินรอ (เมื่อห่างอะไรหลาย ๆ อย่างคงไม่เหมือนเดิม)
อยากขอให้คิดให้เธอทบทวน
และคิดให้ดีคิดให้นานนาน ขอเพียงทำตามหัวใจเท่านั้นคงพอให้ตัดสินใจ คนที่เธอฝันถึงนั้นเป็นใคร เดือดร้อนเธอต้องการใคร เมื่อเธอเงียบเหงาเดียวดาย เธอคิดถึงใคร ยิ่งวันที่เธอไม่ค่อยสบาย ที่เธอคิดถึงน่ะมีฉันไหม หากไม่ใช่ฉันเลย ก็คงจบกัน *****
ตกงานมารวมวันนี้ก็ 3 วันละ
April 30 ออกจากงานแล้วว้อยยย !!!!!กลับมาวิจัยฝ่นอีกครั้ง
* * * *
เซ็งจัง...อยู่บ้านเฉย ๆ ไม่มีงานทำ
เมื่อไหร่จะได้งานใหม่ซักกะทีเนี๊ยะกุ
ชีวิตที่แสนเศร้า บ้านกะต้องเช่า ข้าวขอบ้านดาวกิน (ไม่งั้นอดตาย !!!!)
 เพิ่งรู้ว่าชีวิตตกงานแม่งน่าเศร้าขนาดไหน
กินไม่ได้ นอนไม่หลับ
เอาว่ะ ถ้าไม่เลือกงานซะอย่างยังไงมันกะตัองได้งาน
อดทนไว้สักวันต้องเป็นของเรา
ฮือ ฮือ ฮือ April 18 ย้อนหลังสงกรานต์...สงกรานต์ปีนี้..เฮ้อ !! คนเยอะแยะเชียว
ไอ้เรากะว่ากลับวันที่ 13 คนคงไม่เยอะ แต่ที่ไหนได้
ยืน..ตลอดทาง เมื่อยโคตร ดีนะที่ลงแค่สระบุรี (ให้พ่อมารับ) อิอิ รอดไปเรา
แต่ได้นอนบ้านคืนเดียว
*****
วันที่ 14 ได้ไปเล่นน้ำที่ลพบุรี ไปกับครอบครัวดาว
พอไปถึงที่นั้น...รู้สึกแย่ยังไงกะไม่รู้
เพราะเราไปถิ่นเค้า..(อั้ม) แฟนเก่าดาว มีแต่คนถามเรื่องอั้มกับดาว
(ดาว : อั้มกลับมั๊ย..ได้คุยกันบ้างป่าว) แม่งงง กุเป็นส่วนเกินไงว่ะ (นั่งเป็นหัวหลักหัวตอเลย)
ได้ยินชื่อนี้ทีไร เจ็บทุกที (งอนว่ะ)
 สถานะ : ซึม ครับท่าน แต่ดาวกะเดินมาถามนะว่าเป็นอะไร
แต่ถ้างอนเรื่องอั้ม..ไม่ต้องคิดมากหรอก มันจบไปแล้ว
ใครจะพูดไงกะช่างดิ คิดมากไปมัยว่ะ ไหนบอกว่าเชื่อใจกันไง? (เออ ไม่คิดมากกะได้...)
*****
หลังจากหยุดไปหลายวัน..ชีวิตแบบเดิมกะกลับมาอีกครั้ง
ตื่นเช้ามาทำงาน...เย็นกลับบ้าน
(วันหยุดผ่านไปเร็วจังว้า..) อยากกับไปเป็นเด็กอีกครั้งจัง มีปิดเทอมด้วย ชีวิตไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมากมาย
แปลกดีนะ ตอนเป็นเด็กกะอยากเป็นผู้ใหญ่ แต่พอเป็นผู้ใหญ่ต้องรับผิดชอบตัวเอง..ดันอยากกับไปเป็นเด็ก
ชีวิตหนอ..ชีวิต..ไม่รู้จักคำว่าพอดีเลย !!!! อาเมน
April 08 3 เดือนแย้วว้อย !!8 เมษายน 2550
ครบรอบ 3 เดือนแล้วว้อย...
* * * * * * *
อย่าเขินเวลาได้ยินคำเชยๆ อย่าเฉยทำเป็นไม่เคยสนใจ
อาจฟังเป็นคำไม่ชินหู ใคร บางคนไม่เคยใช้ คนที่บางอย่างคล้ายๆเรา อาจเป็นว่าเราเข้าใจกันมานาน ผูกพันจนเกินกว่าจะอธิบาย
แต่มีบางคำที่เหมาะสม บางอารมณ์อยากจะใช้ วันนี้มีอะไรจะบอก ก็คิดอยู่นาน จะหวานจนเธอว่าเชยรึเปล่า ไม่เหมือนแบบของเรา แตะมือกันเพียงเบาๆก็รู้กัน เนิ่นนานจนเราอาจลืมคำหวานๆ แต่รู้ ว่ามันอยู่ในหัวใจ หากมันยังคงอยู่ตรงนั้น คำเชยๆหมดความหมาย คงไม่มีอะไรต้องบอก ก็คิดอยู่นาน จะหวานจนเธอว่าเชยรึเปล่า ไม่เหมือนแบบของเรา แตะมือกันเพียงเบาๆก็รู้กัน เนิ่นนานจนเราอาจลืมคำหวานๆ แต่รู้ ว่ามันอยู่ในหัวใจ หากมันยังคงอยู่ตรงนั้น คำเชยๆหมดความหมาย คงไม่มีอะไรต้องบอก * * * * * * *
ไม่รู้ว่าอนาคตต่อจากนี้จะเป็นยังไง จะรักกันานหรือป่าว ??
แต่ขออย่างเดียว...ให้เข้าใจกันกะพอแล้ว
April 04 มันเกิดขึ้นละ....เริ่มแรกเลย...ที่มาทำงาน จ.ส.
ไม่เคยคิดในหัวสมองเลยว่าจะสนใจเด็กคนไหน เหตุและผลกะเพราะว่า บนโครงการที่เราอยู่มีแต่เด็ก ม.ต้น
ตัวเรากะอายุอานามปา..เข้าไปกะ 23 (แก่ไปว่าง่าย ๆ) มะดี..
และแล้วมันกะเกิดขึ้น.....!!!
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาให้ห้องคอมฯ EP (ห้องประจำของเรา)
เดินเข้ามาแล้วทำท่าทางน่าหมั่นใส้....
คำแรกที่ได้ยินจากปากเลย.... "ร้อนนนน!!!"
พร้อมกับถือพัดมาพัด ทำไมร้อนจัง แอร์ไม่เห็นเย็นเลย...(น่าหมั่นใส้ป่ะละ ดูพูดเข้า)
แหม !!! ร้อนไรละน้อง แอร์กะเย็น แม่งกุนั่งจนขนลุกบอกมาได้ว่ามันร้อน (อยากจะบอกเหลือเกิน)
แต่กะช่างเหอะ และแล้วเหมือนอะไรดลจิตดลใจ หรือ เพราะว่าความน่าหมั่นใส้ในคำพูดและท่าทาง
ทำให้เราสนใจอยากรู้จักชื่อ..............
เรากะถามชื่อกับเด็กอีกคนนึงที่สนิท ทำให้เรารู้ชื่อของเด็กคนนั้น
ผ่านไปนาน.....ต่างคนกะต่างไม่ค่อยได้เจอกัน
วันนึงเด็กคนนี้กะเดินผ่านมาที่ห้องอีกครั้ง พร้อมกับคำว่า "คิดถึง"
จากนั้นเรากะได้ยินคำนี้เกือบทุกวัน "คิดถึง" พร้อมกับร้อยยิ้ม......แล้วกะเดินจากไป
จนวันนึง เด็กคนนี้กะมานั่งอยู่ข้าง ๆ มาเล่นทอสับเรา......คุยกัน.....
แล้วกะมีเบอร์ของเด็กคนนั้นในเครื่องเรา หึหึ ได้มาแล้วหนิ
เย็นวันที่ได้เบอร์เรากะโทรไปหา ขอยืมหนัง "เดอะกิ๊ก" (หาเรื่องคุย..อยากดูหนังด้วย)
จากนั้นกะเริ่มส่งข้อความหากัน ในฐานะ "พี่กับน้อง"
วันปีใหม่ที่โรงเรียน... !!!!!!
เด็ก EP2 เป็นตัวแทนของสาย ม.3 จัดการแสดง 1 ชุด
แล้ววันนี้...เด็กคนเดิมกะลากเราไปข้างล่างด้วย เพื่อดูการแสดง (ไปดิ..)
เป็นวันแรกที่ถ่ายรูปคู่กัน ข้าง ๆ เวที ตรงสนามบาส
เย็นวันเดียวกันมีงานเลี้ยงปีใหม่ที่โรงเรียน มันเป็นงานที่น่าเบื่อมาก ถึง มากทีสุด
เรากะโทรไปหาน้องเค้า.....สนุกกว่านั่งดูผู้อาวุโสเป็นไหน ๆ (งานผู้สุงอายุ)
31 ธันวาคม วันสิ้นปี เราไปเค้าดาวกันที่เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ลพบุรี
กางเต้นนอนกันกับพวกเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้า ๆ (กว่าจะหาที่นอนได้ คนเยอะโคตร ! ! !)
นาน ๆ เจอกันอย่างงี้ แล้วจะขึ้นปีใหม่ทั้งที อย่างงี้ต้องฉลอง เอ้า...เฮ้...ชนแก้ว
เมาดิ จะเหลือร๋อ กินตอนแรก ๆ กุ้งกะเป็นสีส้มอยู่หรอก ไป ๆ มา ๆ ชักหลายแก้ว
แม่งงง กุ้งมัยมันดำจังว่ะ !!! อะ อะ กับแกล้มหมดทำงัยดีหว่า ร้านกะอยู่ไกล...
เอาว่ะเดินกะเดิน เดินไป...เซไป...แม่งมันทำถนนเอียงงง ทำให้กุขาพันกวนชิบ
รู้สึกว่าวันนี้เราโทรไปหาน้องเค้าบ่อยนะเนี๊ยะ....
หรือเพราะว่าเราเมาว่ะ แต่กะจำได้นะว่าคุยไรไปบ้าง (จำได้ประมาณ 30% นอกนั้นมะรู้)
5 4 3 2 1 0 .................HAPPY NEW YEAR..............
ส่ง sms ไปหาเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้า ๆ ในวงเหล้า
ไอ้พวกที่กำลังนอนอุตุอยู่ที่บ้าน...แล้วกะ (น้องคนที่เราโทรไปป่วนมากที่สุดในรอบศกฯ....ด้วย)
จากนั้นกะสิ้นฤทธิ์ เมาพะยะคะ หลับปายยยย
หลังปีใหม่กับมา โรงเรียน น้องเค้ากะเอาขนมพายสับปะรด กะ ต้นไม้มาให้
บอกว่าให้ช่วยดูแลต้นไม้ด้วย ห้ามมันเฉา แห้ง เหี่ยว หรือตาย (ถ้าตายสงสัย...กุโดนเอาตายแน่)
หลังจากนั้นเรากะติดต่อกับน้องเค้าตลอด ทั้งที่โรงเรียน ทอสับ
จนมีความรู้สึกว่าสนิทกัน...แล้วเริ่มเกิดความรู้สึกแปลก ๆ กับตัวเอง
"เริ่มสนใจเพิ่มมากขึ้น อยากคุยมากขึ้น อยากเห็นหน้ามากขึ้น"
เป็นไรไปว่ะ (อย่านะว้อยย ห้ามคิดเด็ดขาด)
และแล้ว ม.3 ทั้งหมดกะต้องไปเข้าค่าย 3 วัน 2 คืน ณ หนองตะกู ปากช่อง (ถิ่นเราเอง)
วันที่น้องเค้าไปว้นแรกมากะมาส่ง น้องเค้าให้การ์ตูนไว้ 3 เล่ม พร้อมกับฝากไอพอตร์ไว้
เหงาอ่ะ...คิดถึงด้วย...และแล้วกะอดใจมะไหว ตามรองฯจง รองฯธร ไปค่ายด้วย
ตอนแรกกะว่าจะไปกับ แต่พอไปแล้วมันดันไม่กับซะงั้น (นอนซะเลย.....ของทุกอย่างยืมเค้าหมด)
แหมมม !!! อะไรจะโดนใจขนาดนั้น ได้กับรถคันเดียวกันด้วย หึหึ สวรรค์มีตา....
พอมาถึงโรงเรียนเรากะนั่งเป็นเพื่อนน้องเค้า (รอพ่อ-แม่มารับ)
คุยกันไปเรื่อย ๆ จิปาถะมากมาย (อ้าว ผู้ปกครองมารับแล้วกับบ้าน)
แล้ววันนี้เอง ที่น้องเค้าถามว่าเราคิดยังไงกับน้องเค้า
เรากะได้ให้ปริศนาไป 3 คำ :
:: ฉิ่งผัดหนู ::
:: เรือผัดไก ::
:: เอธงอ่าง ::
หาคำตอบเอา นั้นแหละคือความรู้สึกที่อยากบอก
แล้วหลังจากนั้นเราก็รอคำตอบว่าน้องเค้าตอบว่าไง จะให้ "ฉลอง" หรือ "ย้อมใจ"
วันที่ 8 มกราคม เป็นวันที่เราได้คำตอบว่า "ฉลอง" 55555+
จากนั้น......คนทั้งสองคนกะตกลงเป็นแฟนกันไป.....
จนวันนี้กะใกล้ครบ 3 เดือนละ แต่ความรู้สึกเหมือนคบกันมานานกว่า 3 เดือนอีก (ไม่เห็นเป็นไรเลย)
จะไม่นับหรอกกาลเวลา...ว่าเราคบกันมานานเท่าไหร่
เพราะนั้นมันไม่สำคัญ
ขอแค่ให้รู้เอาไว้ว่าวันนี้ เรายังมีกันและกัน
จะก้าวไปข้างหน้า...และพร้อมที่จะฟันฝ่าอุปสรรคไปพร้อมๆกัน
::::::::: รักดาวนะ ::::::::::
March 30 สิ่งที่ฉันเป็นและอยากให้เธอยอมรับมันฉันมีบางสิ่งอยากบอกเธอ...เกี่ยวกับบางสิ่งที่ฉันรัก ฉันรักเท้าที่เธอว่าหยาบกร้านของฉัน...เพราะมันพาฉันมาพบเธอ ฉันรักขาที่เธอว่าเหมือนต้นกล้วยของฉัน...เพราะมันทำให้ฉันเดินไปไหนมาไหนได้ และที่สำคัญคือเดินมาหาเธอ ฉันรักมือที่เธอว่าสกปรกของฉัน...เพราะมันทำให้ฉันได้ทำอะไรเพื่อเธอได้หลายอย่าง ฉันรักทุก ๆ อย่างที่รวมกันมาเป็น “ฉัน” และฉันหวังจะให้เธอรักมันบ้าง อย่าได้พยายามขอร้อง ให้ฉันเปลี่ยนแปลงให้เป็นอย่างที่เธอต้องการ อย่าได้บอกให้ฉันผมลงหรือดูเท่ห์ขึ้น เพื่อให้เธอภูมิใจที่มีคนรักหน้าตาดี แต่ขอให้เธอจงรู้ว่าคนรักของเธอคนนี้ จะเป็นคนดีเพื่อเธอเสมอ ขอให้เธอรักฉัน ในสิ่งที่ฉันเป็น เพราะฉันรักเธอในแบบที่เธอเป็นเสมอ
ไม่อยากให้เธอรักมาก เกินกว่าที่ปากเคยบอกไว้ ถ้าจะรักแค่ไหนก็รักไป แต่ขอให้มาจากใจ...ที่มั่นคง
March 27 ก้าวเดืน..ของความรัก“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้ คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ . . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว . . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ . . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้ ก็คงจะต้องเดิน . . . อย่างระมัดระวัง . . . และก้าวให้ได้จังหวะ . . . ที่เหมาะสม แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน March 26 หัวข้อการพูดคุย ^^ ทางของฉัน..ฝันของเธอ ^^
ข้อความ ^^ ทางของฉัน..ฝันของเธอ ^^ |
ฉันไม่โกรธ 
|
|
