nittaya 的个人资料+*¨^¨*+ ¥ ª í Ð ë € +*¨...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


7月10日

ไม่เข้าใจ..

 
 

ไม่เข้าใจจริง ๆ

จนป่านนี้แล้ว...เรากะยังไม่ลืมเค้าคนนั้น

ทุกวันนี้เรายังคงรับรู้ข่าวคราวของเค้า
จากคนรอบ ๆ ข้างที่รู้จักเราสองคน
ข่าวที่ได้รับมีทั้งดีและไม่ดี

แต่ก็อยากเตือนคุณว่า...
ทำอะไรหัดนึกถึงจิตใจคนอื่นเค้าบ้าง
ณ  เวลานี้  เรื่องของเรามันกะคงจบอย่างสมบูรณ์

ไม่มีการบอกว่า "เรากลัลบมาคบกันแล้ว"
ไม่ใช่  "แฟน"  กันอีกต่อไป
แล้ววันนั้น คุณกลับมาขอเริ่มต้นใหม่ทำไม

ในเมื่อเราห่างกันไปแล้ว...
สุดท้ายเปนไง  กับมาคืนดี  แล้วไง
ก็คือคุณไม่เคยที่จะเหลียวแลเลย
ไม่เคยที่จะใส่ใจ ไม่โทรหา  ไม่ต้องมาเจอ

คุณมีคนอื่น...เข้ามาแทนที่แล้วหนิ
แล้ววันนี้ทำไมคุณต้องทอไปหาเบอร์แปลก ๆ
เบอร์คนที่เข้ามาในชีวิตของเราด้วย

เอาเหอะ  เข้าใจว่าทำไปงั้นแหละ
จากนี้  ขอให้คุณมีความสุขกับคนที่คุณเลือก
ส่วนตัวของคน ๆ นี้...
จะมีอยู่อย่างเดียว  คือ  "ลืม"  ลืมคุณให้ได้

วันเวลาไม่ช่วยอะไร...
ความจริงใจไม่ช่วยอะไรเลย
ความรู้สึกที่เคย...มันลืมหาย

ความทรงจำที่เคยดี ๆ
ใจเคยมีมันลบเลือนหายไป

จบไปแล้ว....ความรักที่เธอหลอกลวงฉัน

The End

เพราะคุณหลายใจ..
ไม่เคยจริงใจ





 

 
 
เพราะเธอหลายใจ...หรือเพราะอะไร...เรื่องของเรามันถึงจบอย่างนี้
 
"ปลายทาง"
 
ปลายทางที่ฉันรอเธอ ที่สุดก็จบตรงนี้ ไปดีเถอะนะคนดี ไม่ต้องคิดอะไร
เข้าใจว่าวันเวลา มันทำให้คนเปลี่ยนไป แต่ฉันก็คงไม่คิดโทษใครอยู่แล้ว อย่าห่วงเลย

ขอบใจเธอที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ
เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี

เวลาทุกวินาที ต่อไปคงหมดความหมาย จะเร็วจะช้ายังไง เธอก็คงไม่มา
เมื่อมันไม่เหลืออะไร เมื่อเธอไม่กลับมาหา ฉันก็คงต้องใช้เวลาที่เหลือ เพื่อลืมเธอ

ขอบใจเธอที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ
เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี

คนเราต่อให้รักเพียงใด จะรักแทบเป็นแทบตายก็คงไม่สำคัญ
ปลายทางเราต้องแยกจากกัน ไม่เหมือนอย่างฝัน

ขอบใจเธอที่เคยรักฉัน ที่เคยร่วมทางกันมา ต้องขอบใจที่ทำให้รู้ว่าไม่ต้องรอ
เจ็บยังไงต้องทนรับไว้ ให้เราจบแค่นี้พอ เมื่อไม่เหลือคนที่ให้รอ
ในเมื่อเธอไม่กลับคืนมา ฉันก็ไม่ควรเฝ้ารอ จากวันนี้ฉันก็จะขอ ให้โชคดี
 

เรากะยังมีค่าในสายตาคนอื่น....!!!!

 

~ ช่วงเวลาเหงา ๆ !!

กับช่วงเวลาที่ผ่านพ้น......กับคนบางคน

ขอบคุณที่ทิ้งกันไป...
ทำให้เราพบเจอสิ่งใหม่ ๆ กับผู้คนใหม่ ๆ
เมื่อเปิดใจให้กับตัวเอง ลองรับใครเข้ามาสักคน
กับมีความรู้สึกว่าตัวเราก็ยังมีค่า  มีความสำคัญกับคนบางคนอยู่
มีคนคอยห่วงใย  มีคนคอยใส่ใจ 
....มีคนคอยอยู่กับเราเวลาเรามีปัญหา....

ถึงจุดเริ่มต้นครั้งใหม่...จะเริ่มจากการ "เป็นพี่เป็นน้องกัน"
ผ่านคืนวัน 
คุยกันบ่อยขึ้น  จากวันละ 1-2 ครั้ง
เป็นวันละหลาย ๆ ครั้ง  (คุยไรนักหนาว่ะ) 
คอยถามไถ่ว่าเป็นยังไง 
อื้มมม  ทำให้เราเริ่มยิ้มได้  กินข้าวได้  ที่สำคัญเลิกเหล้าได้ด้วย

จากแค่รู้จักก็กลับกลายเป็นสนิท

จนตอนนี้...เราเริ่มมีความรู้สึกดี ๆ ให้แก่กันและกัน
แล้วเค้ากะบอกว่า

If you love some you say it,
you say it right the, out loud,
or the moment just.....
Passes you by.

สรุป

สุดท้ายตอนนี้เปลี่ยนสถานะล่ะ

จาก 

"พี่-น้อง"  เป็น  "แฟน"

หวังว่า..รักครั้งใหม่คงไม่จบเร็วเหมือนคราวที่แล้วนะ

"แม้ว่าตอนนี้เธอนั้นอยู่แสนไกล"

"แต่ความทรงจำดี - ดี นั้นไม่เคยจางหาย"

ถึงตอนนี้เราจะคบกัน
แต่สักวัน

"คน ๆ จะบอก...รัก...คุณ"

เมื่อถึงวันนั้นคน ๆ นี้จะรักคุณหมดหัวใจ..ไม่มีใครนอกจากคุณ
แล้วจะลืมเรื่องเก่าในอดีตที่ผ่านมาทั้งหมด

รอหน่อยนะ ไม่นานเกินรอจริง ๆ




หยุดเสียทีกับการทำตัวไร้ค่าไปวัน ๆ เช้าทำงานเย็นเมา
(ไร้สาระ...สิ้นดี)

 


7月8日

สุดท้ายขอทิ้งทวน....

 
 

[สุดท้าย.....ปลายทางความรัก]

ฉันก็เป็นฉันอยู่ดี  รักการคิดถึงอะไรเก่า ๆ
ซ้ำไปซ้ำมา 
โดยไม่คิดสนใจว่าโลกจะเปลี่ยนหมุนไปกี่องศา
ยังเป็นคนเดิมที่ยืนยันว่า
แต่ละคราวที่มองฟ้า  ฟ้าไม่เคยเปลี่ยนสี
แม้ใครจะยืนยันว่าฟ้าก็คือฟ้า
เพราะฉันรู้สึกว่าฟ้าในวันรอคอย
มันสวยน้อยกว่าในวันที่มีเธออยู่ข้าง ๆ
เพราะฉันรู้สึกว่าการมีตัวตนอยู่ของความสุข
จะชัดเจนได้มากกว่าในวันที่
หัวใจเรามีรัก

 

 หลายครั้งที่สงสัยว่า
"ชีวิตเกิดมาเพื่ออะไร"
"ชีวิตตัวเองเป็นใคร"

และ

"กำลังจะเดินไปไหน"

ทุกครั้งก็ยังหาคำตอบไม่ได้
จึงได้แต่

"เงียบ" "คิด" และ "ฝัน"
อยากรู้ว่าชีวิตนี้มาเพื่อรอคอยอะไร 
แม้จะไม่ได้นึกรักหรือชอบอะไรนัก
กับการรอคอย

แต่ชีวิตทั้งชีวิตก็ผูกพันอยู่มากเหลือเกิน
กับการรอคอย

ไม่รู้ว่าคอยทำไม  เพื่ออะไร
หรืออาจไม่รู้แม้กระทั่งคอยใคร
แต่การรอคอยทำให้รู้จักมองฟ้าอย่างมีความหวัง....ก็เท่านั้นเอง 
บางที..การจากไปของความสุขซึ่งทิ้งความทรงจำไว้  สิ่งนั้นนั่นเอง
ได้สอนหัวใจให้รอคอย 
คอยวันที่ความสุขนั้นจะกลับมาอีกครั้ง

แม้มันอาจเกิดขึ้นได้  หรือไม่ได้ก็ตาม

"รู้ไหม...ว่าใครคอย"

อยากไปร้านขายของเก่า
จะเอาคืนวันว่างเปล่า..ไปเลหลังขาย
แล้วขอซื้อวันคืนเก่า ๆ ที่หายไป
อยากได้ช่วงเวลาที่เรายังรักกัน..
กลับคืน....

ยังรักและหวังดีกับคุณเสมอ
แม้ทุกอย่างในวันนี้
มันจะไม่เหมือนเดิม

****