nittaya's profile+*¨^¨*+ ¥ ª í Ð ë € +*¨...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    April 30

    ออกจากงานแล้วว้อยยย !!!!!

    กลับมาวิจัยฝ่นอีกครั้ง
    * * * *
    เซ็งจัง...อยู่บ้านเฉย ๆ ไม่มีงานทำ 
    เมื่อไหร่จะได้งานใหม่ซักกะทีเนี๊ยะกุ
    ชีวิตที่แสนเศร้า  บ้านกะต้องเช่า  ข้าวขอบ้านดาวกิน  (ไม่งั้นอดตาย !!!!)
     
      
     
    เพิ่งรู้ว่าชีวิตตกงานแม่งน่าเศร้าขนาดไหน
    กินไม่ได้  นอนไม่หลับ
    เอาว่ะ  ถ้าไม่เลือกงานซะอย่างยังไงมันกะตัองได้งาน
    อดทนไว้สักวันต้องเป็นของเรา
    ฮือ ฮือ ฮือ
    April 18

    ย้อนหลังสงกรานต์...


     
     
    สงกรานต์ปีนี้..เฮ้อ !!  คนเยอะแยะเชียว
    ไอ้เรากะว่ากลับวันที่ 13 คนคงไม่เยอะ  แต่ที่ไหนได้
    ยืน..ตลอดทาง  เมื่อยโคตร ดีนะที่ลงแค่สระบุรี (ให้พ่อมารับ) อิอิ รอดไปเรา
    แต่ได้นอนบ้านคืนเดียว
    *****
     
    วันที่ 14 ได้ไปเล่นน้ำที่ลพบุรี  ไปกับครอบครัวดาว
    พอไปถึงที่นั้น...รู้สึกแย่ยังไงกะไม่รู้
    เพราะเราไปถิ่นเค้า..(อั้ม) แฟนเก่าดาว   มีแต่คนถามเรื่องอั้มกับดาว
    (ดาว :  อั้มกลับมั๊ย..ได้คุยกันบ้างป่าว)  แม่งงง กุเป็นส่วนเกินไงว่ะ (นั่งเป็นหัวหลักหัวตอเลย)
    ได้ยินชื่อนี้ทีไร  เจ็บทุกที (งอนว่ะ)
     
    สถานะ  :  ซึม ครับท่าน แต่ดาวกะเดินมาถามนะว่าเป็นอะไร
    แต่ถ้างอนเรื่องอั้ม..ไม่ต้องคิดมากหรอก มันจบไปแล้ว
    ใครจะพูดไงกะช่างดิ คิดมากไปมัยว่ะ ไหนบอกว่าเชื่อใจกันไง?  (เออ ไม่คิดมากกะได้...)
    *****
     
    หลังจากหยุดไปหลายวัน..ชีวิตแบบเดิมกะกลับมาอีกครั้ง
    ตื่นเช้ามาทำงาน...เย็นกลับบ้าน
    (วันหยุดผ่านไปเร็วจังว้า..)
    อยากกับไปเป็นเด็กอีกครั้งจัง  มีปิดเทอมด้วย  ชีวิตไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมากมาย
    แปลกดีนะ  ตอนเป็นเด็กกะอยากเป็นผู้ใหญ่  แต่พอเป็นผู้ใหญ่ต้องรับผิดชอบตัวเอง..ดันอยากกับไปเป็นเด็ก
    ชีวิตหนอ..ชีวิต..ไม่รู้จักคำว่าพอดีเลย !!!! อาเมน
     
     
     
     
    April 08

    3 เดือนแย้วว้อย !!

    8 เมษายน 2550
     
    ครบรอบ 3 เดือนแล้วว้อย...
     
    * * * * * * *
     
    อย่าเขินเวลาได้ยินคำเชยๆ อย่าเฉยทำเป็นไม่เคยสนใจ
    อาจฟังเป็นคำไม่ชินหู ใคร บางคนไม่เคยใช้
    คนที่บางอย่างคล้ายๆเรา

    อาจเป็นว่าเราเข้าใจกันมานาน ผูกพันจนเกินกว่าจะอธิบาย
    แต่มีบางคำที่เหมาะสม บางอารมณ์อยากจะใช้
    วันนี้มีอะไรจะบอก

    ก็คิดอยู่นาน จะหวานจนเธอว่าเชยรึเปล่า
    ไม่เหมือนแบบของเรา แตะมือกันเพียงเบาๆก็รู้กัน

    เนิ่นนานจนเราอาจลืมคำหวานๆ แต่รู้ ว่ามันอยู่ในหัวใจ
    หากมันยังคงอยู่ตรงนั้น คำเชยๆหมดความหมาย
    คงไม่มีอะไรต้องบอก

    ก็คิดอยู่นาน จะหวานจนเธอว่าเชยรึเปล่า
    ไม่เหมือนแบบของเรา แตะมือกันเพียงเบาๆก็รู้กัน

    เนิ่นนานจนเราอาจลืมคำหวานๆ แต่รู้ ว่ามันอยู่ในหัวใจ
    หากมันยังคงอยู่ตรงนั้น คำเชยๆหมดความหมาย
    คงไม่มีอะไรต้องบอก
     
    * * * * * * *
     
    ไม่รู้ว่าอนาคตต่อจากนี้จะเป็นยังไง  จะรักกันานหรือป่าว ??
    แต่ขออย่างเดียว...ให้เข้าใจกันกะพอแล้ว

     
    April 04

    มันเกิดขึ้นละ....

    เริ่มแรกเลย...ที่มาทำงาน จ.ส. 
    ไม่เคยคิดในหัวสมองเลยว่าจะสนใจเด็กคนไหน
    เหตุและผลกะเพราะว่า บนโครงการที่เราอยู่มีแต่เด็ก ม.ต้น
    ตัวเรากะอายุอานามปา..เข้าไปกะ 23 (แก่ไปว่าง่าย ๆ) มะดี..
     
                        และแล้วมันกะเกิดขึ้น.....!!!
                        มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาให้ห้องคอมฯ EP (ห้องประจำของเรา)
                        เดินเข้ามาแล้วทำท่าทางน่าหมั่นใส้....
                        คำแรกที่ได้ยินจากปากเลย.... "ร้อนนนน!!!"
                        พร้อมกับถือพัดมาพัด ทำไมร้อนจัง แอร์ไม่เห็นเย็นเลย...(น่าหมั่นใส้ป่ะละ ดูพูดเข้า)
     
    แหม !!! ร้อนไรละน้อง แอร์กะเย็น แม่งกุนั่งจนขนลุกบอกมาได้ว่ามันร้อน (อยากจะบอกเหลือเกิน)
    แต่กะช่างเหอะ  และแล้วเหมือนอะไรดลจิตดลใจ หรือ เพราะว่าความน่าหมั่นใส้ในคำพูดและท่าทาง
    ทำให้เราสนใจอยากรู้จักชื่อ..............
    เรากะถามชื่อกับเด็กอีกคนนึงที่สนิท   ทำให้เรารู้ชื่อของเด็กคนนั้น
     
                                                                                 ผ่านไปนาน.....ต่างคนกะต่างไม่ค่อยได้เจอกัน 
                                                                                 วันนึงเด็กคนนี้กะเดินผ่านมาที่ห้องอีกครั้ง  พร้อมกับคำว่า "คิดถึง"
                                                                                 จากนั้นเรากะได้ยินคำนี้เกือบทุกวัน "คิดถึง" พร้อมกับร้อยยิ้ม......แล้วกะเดินจากไป
                                                                                 จนวันนึง เด็กคนนี้กะมานั่งอยู่ข้าง ๆ มาเล่นทอสับเรา......คุยกัน.....
                                                                                 แล้วกะมีเบอร์ของเด็กคนนั้นในเครื่องเรา  หึหึ ได้มาแล้วหนิ
                                                                                 เย็นวันที่ได้เบอร์เรากะโทรไปหา  ขอยืมหนัง "เดอะกิ๊ก" (หาเรื่องคุย..อยากดูหนังด้วย)
                                                                                 จากนั้นกะเริ่มส่งข้อความหากัน  ในฐานะ "พี่กับน้อง" 
     
                          วันปีใหม่ที่โรงเรียน... !!!!!!
                          เด็ก EP2 เป็นตัวแทนของสาย  ม.3 จัดการแสดง 1 ชุด
                          แล้ววันนี้...เด็กคนเดิมกะลากเราไปข้างล่างด้วย เพื่อดูการแสดง (ไปดิ..)
                          เป็นวันแรกที่ถ่ายรูปคู่กัน ข้าง ๆ เวที  ตรงสนามบาส 
                          เย็นวันเดียวกันมีงานเลี้ยงปีใหม่ที่โรงเรียน มันเป็นงานที่น่าเบื่อมาก ถึง มากทีสุด
                          เรากะโทรไปหาน้องเค้า.....สนุกกว่านั่งดูผู้อาวุโสเป็นไหน ๆ (งานผู้สุงอายุ)  
     
    31 ธันวาคม วันสิ้นปี  เราไปเค้าดาวกันที่เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ ลพบุรี
    กางเต้นนอนกันกับพวกเพื่อน ๆ  พี่ ๆ  น้า ๆ  (กว่าจะหาที่นอนได้ คนเยอะโคตร ! ! !)                    
    นาน ๆ เจอกันอย่างงี้  แล้วจะขึ้นปีใหม่ทั้งที  อย่างงี้ต้องฉลอง  เอ้า...เฮ้...ชนแก้ว
    เมาดิ จะเหลือร๋อ กินตอนแรก ๆ กุ้งกะเป็นสีส้มอยู่หรอก  ไป ๆ มา ๆ ชักหลายแก้ว
    แม่งงง กุ้งมัยมันดำจังว่ะ !!!   อะ อะ  กับแกล้มหมดทำงัยดีหว่า  ร้านกะอยู่ไกล...
    เอาว่ะเดินกะเดิน   เดินไป...เซไป...แม่งมันทำถนนเอียงงง  ทำให้กุขาพันกวนชิบ
     
                                                                                รู้สึกว่าวันนี้เราโทรไปหาน้องเค้าบ่อยนะเนี๊ยะ....
                                                                                หรือเพราะว่าเราเมาว่ะ  แต่กะจำได้นะว่าคุยไรไปบ้าง (จำได้ประมาณ 30% นอกนั้นมะรู้)
                                                                                5  4  3  2  1  0   .................HAPPY NEW YEAR..............
     
    ส่ง sms ไปหาเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้า ๆ ในวงเหล้า 
    ไอ้พวกที่กำลังนอนอุตุอยู่ที่บ้าน...แล้วกะ (น้องคนที่เราโทรไปป่วนมากที่สุดในรอบศกฯ....ด้วย)
    จากนั้นกะสิ้นฤทธิ์  เมาพะยะคะ  หลับปายยยย
    หลังปีใหม่กับมา โรงเรียน น้องเค้ากะเอาขนมพายสับปะรด กะ ต้นไม้มาให้
    บอกว่าให้ช่วยดูแลต้นไม้ด้วย  ห้ามมันเฉา  แห้ง  เหี่ยว  หรือตาย  (ถ้าตายสงสัย...กุโดนเอาตายแน่)
     
                                หลังจากนั้นเรากะติดต่อกับน้องเค้าตลอด  ทั้งที่โรงเรียน  ทอสับ
                                จนมีความรู้สึกว่าสนิทกัน...แล้วเริ่มเกิดความรู้สึกแปลก ๆ กับตัวเอง
                                "เริ่มสนใจเพิ่มมากขึ้น อยากคุยมากขึ้น  อยากเห็นหน้ามากขึ้น"
                                เป็นไรไปว่ะ  (อย่านะว้อยย  ห้ามคิดเด็ดขาด) 
                                                                                    
                                                                                และแล้ว ม.3 ทั้งหมดกะต้องไปเข้าค่าย  3 วัน 2 คืน  ณ หนองตะกู  ปากช่อง (ถิ่นเราเอง)
                                                                                วันที่น้องเค้าไปว้นแรกมากะมาส่ง  น้องเค้าให้การ์ตูนไว้ 3 เล่ม พร้อมกับฝากไอพอตร์ไว้
                                                                                เหงาอ่ะ...คิดถึงด้วย...และแล้วกะอดใจมะไหว  ตามรองฯจง  รองฯธร  ไปค่ายด้วย
                                                                                ตอนแรกกะว่าจะไปกับ  แต่พอไปแล้วมันดันไม่กับซะงั้น (นอนซะเลย.....ของทุกอย่างยืมเค้าหมด)
                                                                                แหมมม !!!  อะไรจะโดนใจขนาดนั้น  ได้กับรถคันเดียวกันด้วย  หึหึ  สวรรค์มีตา....
     
    พอมาถึงโรงเรียนเรากะนั่งเป็นเพื่อนน้องเค้า (รอพ่อ-แม่มารับ)
    คุยกันไปเรื่อย ๆ จิปาถะมากมาย  (อ้าว  ผู้ปกครองมารับแล้วกับบ้าน)
    แล้ววันนี้เอง ที่น้องเค้าถามว่าเราคิดยังไงกับน้องเค้า
    เรากะได้ให้ปริศนาไป  3  คำ :
     
           ::  ฉิ่งผัดหนู ::
     
           ::  เรือผัดไก ::
     
           ::  เอธงอ่าง  ::
     
    หาคำตอบเอา  นั้นแหละคือความรู้สึกที่อยากบอก
     
                                                                                 แล้วหลังจากนั้นเราก็รอคำตอบว่าน้องเค้าตอบว่าไง จะให้  "ฉลอง"  หรือ  "ย้อมใจ"
                                                                                 วันที่  8  มกราคม  เป็นวันที่เราได้คำตอบว่า  "ฉลอง"   55555+
                                                                                 จากนั้น......คนทั้งสองคนกะตกลงเป็นแฟนกันไป.....
                                                                                 จนวันนี้กะใกล้ครบ 3 เดือนละ   แต่ความรู้สึกเหมือนคบกันมานานกว่า 3 เดือนอีก (ไม่เห็นเป็นไรเลย)
     
     
                                                                                       จะไม่นับหรอกกาลเวลา...ว่าเราคบกันมานานเท่าไหร่ 
                                                                                                        เพราะนั้นมันไม่สำคัญ
                                                                                               ขอแค่ให้รู้เอาไว้ว่าวันนี้ เรายังมีกันและกัน
                                                                                   จะก้าวไปข้างหน้า...และพร้อมที่จะฟันฝ่าอุปสรรคไปพร้อมๆกัน
     
                  
                                                                                                   ::::::::: รักดาวนะ ::::::::::